Mooiste wandelroutes Sardinie: de gids van 2026

Het wandelen op Sardinie verdeelt zich in vier landschappen die aanvoelen als vier verschillende landen. Het canyonland van de Supramonte in het oosten is droog kalksteenkarst, steeneik en verticale rots. De archipel van La Maddalena in het noorden is roze graniet en zee. De westelijke parken rond Porto Conte en Capo Caccia zijn klifpaden met altijd ergens een vuurtoren in beeld. En de Gennargentu in het midden is hoog, leeg hoogland waar het in de winter sneeuwt.

De tabel hieronder is de korte versie. De zwaartegraden volgen de Italiaanse conventione die op Sardijnse borden wordt gebruikt: T is een toeristenpad, E betekent een wandelpad met wat ruwe grond, en EE betekent ervaren wandelaars zonder hoogtevrees. Alles boven EE bevat touwwerk.

Twee dingen in die tabel lopen mensen voor de voet. Het eerste is dat drie van de bekendste wandelingen van het eiland nu achter een betaling of een toestemming zitten, en dat twee daarvan niet op de ochtend zelf bij het startpunt geregeld kunnen worden. Het tweede is dat de zwaartegraad niets zegt over de hitte, en dat is vanaf juni de echte filter op dit eiland.

Voordat u uw schoenen strikt: begrijp dat de beste wildernisroutes van Sardinie zorgvuldige logistieke planning vereisen:

- Waar te verblijven: neem uw intrek in Cala Gonone of Dorgali voor de Supramonte en de Gorropu-canyon, of in Baunei voor Cala Goloritzè. Zie onze uitgebreide gids over waar te verblijven op Sardinie om te wandelen met gecontroleerde hotelbases vanaf $88 per nacht. - Startpunten bereiken: regionale ARST-bussen rijden niet naar bergpassen zoals Genna 'e Silana of het Golgo-plateau. Lees onze gids huurauto op Sardinie voor wandelaars om het juiste voertuig te kiezen en valkuilen op bergwegen te vermijden. - Mobiele dekking en GPS in de bergen: canyons hebben nul ontvangst. Download offline GPX-kaarten en kies een Italiaans netwerk met sterk bergbereik via onze gids voor de beste eSIM voor wandelen op Sardinie. - Te voet erheen, per boot terug: op kustroutes naar Cala Luna kunt u een richting wandelen en per watertaxi terug naar de haven, zie onze gids boottochten op de Golf van Orosei en wandeltransfers.

Su Gorropu is de wandeling waar elke bezoeker weleens van heeft gehoord. De Rio Flumineddu sneed hem door Jura-kalksteen in het wilde hart van de Supramonte, en de wanden rijzen tot ongeveer 500 meter. Het is de diepste canyon van Italië en een van de diepste van Europa, al is de eerlijkere onderscheiding zijn vorm: op sommige plekken versmalt de kloof tot enkele meters terwijl het gesteente er honderden meters boven uit blijft rijzen. Binnenin stopt het geluid van de buitenwereld gewoon, en de kalksteen staat vol mariene fossielen uit een tijd waarin dit alles zeebodem was.

Er zijn drie routes naar binnen en ze zijn niet gelijkwaardig. Vanaf de pas van Genna 'e Silana aan de SS125 daalt het pad ongeveer 650 meter over vier kilometer, een aangename afdaling en een lange klim terug. Vanaf de brug van Sa Barva boven Dorgali is de wandeling langer maar vrijwel vlak, langs de rivierbedding. De derde aanpak komt vanaf de kant van Urzulei, de route die de terreinwagens van de concessiehouder gebruiken. De entree tot de kloof zelf kost €6 voor volwassenen en €4 voor kinderen van 6 tot 17 jaar, contant te betalen bij de kassa bij de ingang, en de canyon moet om 17:00 uur verlaten zijn. Laatst gecontroleerd: augustus 2026, en het staat allemaal uitgelegd in onze gids voor een bezoek aan de kloof.

Twee begeleide dagen op deze site dekken hem af. De volledige dagtocht vanuit Orosei of Dorgali duurt 8 uur met ophalen bij het hotel voor $74 (ongeveer €64), en de kortere dag vanuit Cala Gonone van $95 (ongeveer €82) voegt een 4x4-transfer naar het startpunt en een Sardijnse lunch toe, wat het lastigste deel van de logistiek iemand anders zijn probleem maakt.

Cala Coticcio ligt aan de overkant van Caprera in het Parco Nazionale dell'Arcipelago di La Maddalena, een klein baaitje met turquoise water binnen een muur van roze graniet. Het wordt al lang voordat iemand het voor het internet fotografeerde de Tahiti van Sardinie genoemd, en het is alleen te voet of vanaf het water te bereiken.

De regel die bezoekers verrast is dat u er niet zomaar kunt wandelen. Cala Coticcio en het naburige Cala Brigantina liggen in de strikte beschermingszone van het park, en toegang is alleen toegestaan in gezelschap van een gecertificeerde natuurgids die vooraf is geboekt. Elke bezoeker betaalt bovendien een parkbijdrage van €3, waar kinderen onder de 12 van zijn vrijgesteld. Toegang zonder gids wordt door de parkregels gesanctioneerd. Laatst gecontroleerd: augustus 2026.

Het pad zelf is ongeveer 3,2 kilometer per enkele reis met zo'n 160 meter klim, rotsachtig onder de voeten maar niet belicht, en de aankomst bij het baaitje na anderhalf uur graniet-geklim voelt verdiend op een manier die van een boot afstappen niet is. Onze gids voor de wandeling naar Cala Coticcio behandelt de begeleide dag, die $68 (ongeveer €59) kost en de snorkelstop omvat.

Tiscali lijkt op niets anders op Sardinie. Een bronstijd-dorp ligt in een enorme ingestorte kalksteengrot op de Monte Tiscali, boven de vallei van Lanaitho, gebouwd door mensen die doorhadden dat een grottdak schuilplaats, camouflage en vesting in een boodschap gaf. De ronde stenen woningen staan nog tot op heuphoogte overeind, en ertussen staan met de opening van de grott naar de lucht boven u is de klim op zichzelf al waard.

De aanloop gaat door eiken- en jeneverbesbos in de vallei voorafgaand aan een steile, ruwe klim naar de ingang van de grot. De entree tot de site is €6 vol en €3 korting, alleen contant, geen pinbetaling ter plaatse; de openingstijden zijn 9:00 tot 17:00 van januari tot april en oktober tot december, en 9:00 tot 19:00 van mei tot september, onder de coöperatie die het beheert voor de Comune di Dorgali. Laatst gecontroleerd: augustus 2026. De begeleide wandeling naar Tiscali van $68 (ongeveer €59) regelt het ophalen, de entree en het moment waarop een hoop stenen een dorp wordt dat u kunt lezen.

Het stuk kust tussen Baunei en Dorgari herbergt het meest gefotografeerde water van Italië, en het grootste deel is te voet bereikbaar. Cala Goloritzè is de beroemde: ongeveer 3,6 kilometer per enkele reis met ruwweg 500 meter afdaling, anderhalf uur naar beneden en twee uur terug omhoog, en sinds de gemeente een limiet instelde geldt een ticket van €7 per persoon, te boeken vanaf drie dagen voor de datum op het boekingsplatform van de Comune di Baunei, met 250 mensen tegelijk toegestaan. Boten mogen niet aan land op het strand. Laatst gecontroleerd: augustus 2026.

Vanaf 20 mei 2026 bracht dezelfde gemeente Cala Luna, Cala Mariolu, Cala Biriola, Cala dei Gabbiani en Su Sirboni in een QR-code-boekingssysteem samen met Goloritzè, de grootste verandering aan het wandelen langs deze kust in jaren. Cala Sisine is het zachtst onder de voeten, Cala Biriola heeft korte rotsstappen en is geschikt voor ervaren wandelaars, en Cala Luna wordt bereikt vanuit Cala Gonone via het kustpad vanaf Cala Fuili, ongeveer 5,5 kilometer per enkele reis. Die laatste komt met een kanttekening: de toegangsweg naar het startpunt bij Cala Fuili is in het verleden gesloten geweest door een aardverschuiving, dus raadpleeg de mededelingen van de Comune di Dorgali voordat u gaat rijden. We hebben het hele systeem, baai voor baai, in de gids kustwandelingen Golf van Orosei gezet.

Op het uiterste noordpunt is de promontorium Capo Testa bij Santa Teresa Gallura een veld van reusachtige granieten rotsblokken die door de wind vormen hebben gekregen die doelgericht lijken, uitlopend in blauwe baaitjes met Corsica aan de horizon. De wandeling doorkruist deze formaties en de Valle della Luna, het amfitheater dat in de jaren zeventig het bekendste hippiedal van Italië werd en nog steeds een paar bewoners telt die nooit zijn vertrokken.

Te voet is het ruwweg tweeeneenhalf uur op een gematigde zwaarte, met eenvoudig klimwerk over de rotsen en genoeg zeewind om het een van de weinige routes hier te maken die comfortabel blijft in hoogzomer. De begeleide versie vanuit Santa Teresa Gallura duurt 6 tot 7 uur inclusief transfers, voor $122 (ongeveer €105), en omvat een zwemstop.

Niet elke goede wandeling hier kost u een dag en een liter zweet. Drie van de makkelijkste zijn echt de moeite waard.

De ezelswandeling bij Cargeghe ten noorden van Sassari is de zachtste, een rondje langs een waterval, prehistorische rotsgraven en een oude kalkoven met tame ezels die meelopen, 3,5 uur voor $81 (ongeveer €70). Details staan in de gids ezelswandeling. Het parkcircuit van Porto Conte bij Alghero volgt de klif boven Cala Dragunara met de vuurtoren van Capo Caccia aan de overkant van de baai, 2,5 uur voor $81 (ongeveer €70), behandeld in de gids trektocht Porto Conte. En de zonsondergangwandeling in Cagliari klimt van de stad naar de vuurtoren van Capo Sant'Elia in 2,5 uur voor $57 (ongeveer €49), de goedkoopste manier om te begrijpen waarom mensen hierheen verhuizen.

Voeg er twee gratis toe die de locals gebruiken. Sella del Diavolo boven het strand van Calamosca in Cagliari is ongeveer 2,5 kilometer met 150 meter klim, zwaarte T, en met de stadsbus bereikbaar. Het steeneikbos van Is Cannoneris ten zuiden van Cagliari heeft beschaduwde lussen van drie tot vijf kilometer, wat in augustus belangrijker is dan het klinkt. Families vinden beide, plus de leeftijdsvraag, in onze gids wandelen met kinderen.

• Ezelswandeling bij Cargeghe, 3,5 uur, eenvoudig, $81 (ongeveer €70)
• Klifcircuit Porto Conte bij Alghero, 2,5 uur, eenvoudig, $81 (ongeveer €70)
• Zonsondergangwandeling Cagliari naar de vuurtoren, 2,5 uur, eenvoudig, $57 (ongeveer €49)
• Sella del Diavolo, Cagliari, ongeveer 2,5 km, 150 m klim, gratis
• Boslussen Is Cannoneris, 3 tot 5,5 km, beschaduwd, gratis

De Selvaggio Blu hoort op elke lijst van de grote routes van het eiland, en op bijna niemand's vakantieplan. De kusttraverse van Pedra Longa naar Cala Sisine beslaat ongeveer 40 kilometer over vier klassieke etappes, merendeels ongemarkeerd, langs richels honderden meters boven de zee, met abseils op de zwaardere etappes en nergens betrouwbaar water op de route. De Comune di Baunei verplicht groepen zich vooraf te registreren, rekent €30 per persoon en beperkt groepen tot tien wandelaars plus een gids. Bent u nieuwsgierig in plaats van vastberaden, lees dan wat de Selvaggio Blu echt vraagt voordat u er uw plannen omheen bouwt.

Dezelfde eerlijkheid geldt voor het diepe deel van Gorropu. Naar de kloofmond wandelen is een wandeling. Verder omhoog over de kloofbodem langs de keiverstoppingen is een klim over gepolijste blokken zo groot als auto's, en de bovenste secties zijn canyoning-terrein met touw, geen wandelen.

April, mei, september en oktober zijn de maanden die dit eiland makkelijk maken. Nuoro, het dichtstbijzijnde weerstation bij de startpunten in de Supramonte, meet gemiddeld een maximum van 17°C in april en 25°C in september, en eind voorjaar is de grond droog.

Juli en augustus zijn een ander verhaal in het binnenland. Nuoro meet gemiddeld 31°C in beide maanden, en tijdens de hittegolf van juli 2026 registreerde het regionale milieuagentschap 47,8°C in Uta en passeerden meer dan zeven van de tien stations 40°C tussen de 14e en de 17e. De oplossing is geen heldendom, het is timing: vertrek bij het eerste licht, wees van het belichte terrein voor de middag, en verplaats de wandeling naar de kust of het bos. De routes die in hoogzumer blijven werken zijn Capo Testa, de beschaduwde lussen van Is Cannoneris en de avondwandeling in Cagliari.

De winter is stilletjes goed aan de kust. Alghero en Cagliari zijn het hele jaar wandelbaar, en de Supramonte met sneeuw op de toppen is een gezicht dat weinig bezoekers ooit zien, al is november de natste maand in Nuoro met 115 mm en veranderen de paden in het binnenland in modder.